Hallo beste vriendjes en vriendinnetjes!

Bij deze wil ik me graag verontschuldigen voor het lange wachten. Het zit namelijk zo : de computer is een weekje ofzo kapot geweest. Dus toen kon ik helemaal niets schrijven.En nadien was ik zo moe dat ik geen zin had om lange, ingewikkelde (maar heel erg interessante!) verhalen te schrijven.

In deze periode van afwezigheid heb ik me ook volledig moeten concentreren op mijn examens Want zoals jullie waarschijnlijk wel weten, is het schooljaar in Brazilië nog volop bezig, terwijl in België alweer een nieuw gestart is (Aan allen die de eerste schooldag al achter de rug hebben : heel veel succes! ) Ik heb dus mijn eerste Braziliaanse examens gemaakt en ik moet zeggen : 'da Portugees is toch nog nie zo gemakkelijk!'. Op de meeste 'provas' zijn alle antwoorden multiple choice, dus dan gok ik gewoon alles. (Ik ben blijkbaar een kei in gokken : want tot nu toe ben ik nog niet de slechtste!) En ik heb nog beter nieuws: Voor mijn wiskunde en chemie ben ik de beste van mijn klas met een welverdiende 100%! Voor de andere vakken ben ik dan wel weer gebuisd. Van fysica moet ik de punten nog terug krijgen, dus misschien heb ik 3 goede examens. En dat is helemaal zo slecht nog niet! Als ik de volgende keer examens heb, zal ik misschien al wat Portugees spreken/schrijven en dan zal ik me eens goed inzetten om de eer van het Belgische (of is het tegenwoordig al Vlaamse?) onderwijs hoog te houden.

Tot zover het schoolnieuws, over naar het 'wat-doet-Sarah-in-haar-vrije-tijd'-nieuws. Wel beste vriendjes en vriendinnetjes, ik heb het Braziliaanse uitgaansleven wat ontdekt. Vorige week zaterdag (23/08) ben ik samen met Flavia en haar zus Lais, Josué en zijn neven naar 'bar do pingo' geweest. Een kleine, maar gezellige bar waar een groepje kwam optreden. Het was echt een leuk feestje, maar totaal niet vergelijkbaar met de fuiven in België. Bijvoorbeeld : bij het binnenkomen krijg je een papiertje waarop je naam wordt geschreven. Dat moet je de hele avond lang goed bijhouden. Als je iets bestelt om te drinken, dan wordt dat op dat papiertje genoteerd. En op het einde van de avond, noet je gaan afrekenen aan de kassa. Als je je papiertje verliest, dan betaal je 100 reais. Nog een verschil: als je iets wil drinken dan moet je dat gewoon vragen aan de obers die de hele avond rondlopen. Die brengt dan een grote fles, die je kan verdelen onder je vrienden. En iedereen heeft zijn eigen GLAS. weg met de plastieken bekertjes! Vrijdag (29/08) ben ik samen met Maggie (AFS'er uit Nieuw-Zeeland), Nicole (niet AFS'er uit Duitsland), Lais en enkele vrienden van hen iets gaan drinken in Cammellus. Dat is een soort Oosters getint cafeetje, waar je bijvoorbeeld ook kan genieten van een waterpijp. Het is echt gezellig zitten daar. Zaterdag ben ik dan met Thais naar een verjaardagsfeestje van één van haar vrienden geweest. Dat was ook heel erg leuk! Het enige nadeel aan al die feestjes is dat ze zich redelijk ver van mijn huisje bevinden. Tot nu toe ben ik al altijd bij iemand blijven slapen (bij Flavia, Maggie of Thais), wat ik nu nog leuk vind. Maar na verloop van tijd zal ik verlangen naar mijn eigen, warme nestje.

Even denken, er zijn waarschijnlijk nog duizenden dingen die ik vergeet te vermelden...Ah, ik weet het weer. Vorige week heb ik mijn eerste portugese lessen gehad. Ik heb 2x per week les in Santa Maria (maandag en donderdag), aan Unifra, een universiteit die een gratis portugese lessen geeft aan buitenlanders. Daar volg ik les samen met Ceren, Maggie en Nicole, en nog een hoop andere studenten uit landen als Columbia, Argentinië, Noorwegen, Verenigd Koninkrijk... Dan heb ik ook nog 2x per week les in Camobi (een beetje dichter bij mijn huisje) van Graci. Graci is een nicht van Ani, die als vrijwilliger voor AFS portugees aan ons leert. In deze les moet ik de leerkracht enkel delen met Ceren.

Wat ik ook zeker nog moet vermelden : 2 weken geleden ben ik samen met de familie (Elvio, Ani, Josué en Pri (zijn vriendin)) naar een boerderij geweest om te kijken naar hoe ze de koeien brandmerken en castreren. Een aparte ervaring. Iedereen was gekleed in een typische gaúcho-outfit (een gaúcho is een inwoner van Rio Grande do Sul, mijn staat). Grappig om te zien. Maar die castraties van de stiertjes was toch niet zo smakelijk om naar te kijken. Ofja, misschien wel smakelijk, want eens de ballen uit de stier zijn, gaan ze gewoon op de barbecue. Bon appetit! Ik heb er in ieder geval niet van geproefd. En toen me aangeboden werd om ook een stier te castreren, heb ik vriendelijk geweigerd! Op diezelfde boerderij waren er ook enkele kerels die naast Ani en mij zaten te roddelen over het meisje dat niet van Brazilië was. Ik had dat natuurlijk niet door, want mijn Portugees is niet zo goed, maar Ani was zo vriendelijk om alles voor me naar het Engels te vertalen. Toen die kerels eindelijk doorhadden dat ik naast hen zat., begonnen ze natuurlijk tegen mij te praten, in het Portugees! Ani zat alles wat ik moest zeggen in mij oor te fluisteren, en ik maar vertellen int Portugees (die gasten hadden nie door dan da nie mn eigen woorden waren ) En die waren op den duur heel beschaamd omdan die dachten dat ik alles verstaan had wat ze over mij hadden zitten zeggen. Echt hilarisch! (Of misschien is dit zo'n situatie waar daj bij moe zijn om het grappig te vinden).

Ik heb ook een nieuwe Braziliaanse hobby, namelijk orkut (een soort netlog, facebook- achtige toestand). Dat is blijkbaar het sociale leven hier. En wie dat niet heeft., hoort er niet bij. Normaal is dit totaal tegen mijn principes (zoals ik ook niet echt te vinden was voor netlog!), maar ze hebben me kunnen overtuigen. Maar als ik meedoe met de Braziliaanse trend, dan moet ik dat ook doen met de Belgische. Vanaf nu kun je me dus vinden op orkut en netlog!

Je hoort het wel : ik begin een sociaal leven op te bouwen hier, maar wanneer ik eventjes niets te doen heb, dan ga ik in de zetel zitten, steek ik mijn DVD van neveneffecten in de DVD-speler, en geniet ik voor de zoveelste keer van een prachtige comedy-voorstelling. En dankzij de Engelse ondertitels, hebben ook al enkel Brazilianen dit prachtige 4-tal kunnen ontdekken! Lang leve hen!

Vele groetjes x

Sarah