Eten, eten en eten

Hallowkes!

Opnieuw een berichtje vanuit het zonnige, maar koude Brazilië. Ik ben hier nu al zo'n 4 dagen en im die tijd ben ik al 2 keer uit eten geweest. Das blijkbaar een soort hobby van de Brazilianen. De eerste keer was op een soort festival. Totaal niet vergelijkbaar met Dranouter, maar het was een soort Italiaans festival voor alle Italianen die zo'n 100 jaar geleden naar hier gemigreerd zijn. En aangezien mijn vader ook van Italiaanse afkomst is, waren wij daar ook op aanwezig. Er was een grote zaal die volstond met lange grote tafels en iedereen ging gewoon aan tafel zitten en begon te eten. We zaten daar met zo'n 500 mensen te eten terwijl op de achtergrond Italiaanse muziek speelde. Tijdens het eten werd dan verkondigd van welke streek iedereen afkomstig was. Wanneer jouw streek werd afgeropen, moest je je hand opsteken (meestal begonnen ze dan ook te roepen en zo...) Er was er natuurlijk maar 1tje die van België kwam. Ik moest daar dan helemaal alleen mn hand opsteken en alsof dat niet genoeg was, mocht ik nog eens rechtstaan ook. Na het eten werd er in het midden van de zaal plaats gemaakt voor dansgroepen die traditionele Italiaanse en Braziliaanse dansen brachten. Grappig om te zien eigenlijk, want het was met van die grappige outfits. Toen die gedaan hadden met dansen, begon iedereen daar te dansen. Ik probeerde zo onopvallend mogelijk te doen, maar het duurde niet lang voordat de nonkel met mij zou dansen. Probeer dan maar eens nee te zeggen.

Gisteren zijn we ook nog eens gaan eten. Opnieuw Italiaans. Maar nu was het in een restaurantje met de familie om de verjaardag van Janice (of ik denk toch dat het zo geschreven is), da is de zus, en Josué te vieren. Het was leuk en lekker.

Groetjes

Sarah

Bem Vindo!!

Hallo!!

Ik ben heelhuids aangekomen in mijn familietje. Iedereen is hier echt heel vriendelijk en we doen allemaal hun best om het zo aangenaam mogelijk voor mij te maken.

De reis hier naartoe was wel heel vermoeiend. Ik ben waarschijnlijk zo'n 2 dagen onderweg geweest (misschien een beetje overdreven...

) Eerst een vlucht van 7u en 40 minuten naar Washington, daar dan 7uur wachten, dan 9u en 30 minuten naar Sao Paolo en nog een uurtje of 2 wachten. Om dan nog een 2uur durende vlucht naar Porto Alegre te nemen. Daar werd ik opgewacht door enkele AFS-vrijwilligers en die vertelden me dat er me nog een busrit van 4 uur te wachten stond. Dus werd ik naar het busstation in Porto Alegre gebracht. Daar kon ik voor de eerste keer een beetje rondkijken in Brazilië. Maar het busstation bevindt zich in de armere buurt, dus zag je er veel arme mensen. Zo zag ik bijvoorbeeld een man die een kar voortrok (zo'n kar die eigenlijk bedoeld is voor paarden...) en op die kar lag waarschijnlijk alles wat die man bezat ( en dat was niet veel!!) Echt aangrijpend eigenlijk. Toen ik aankwam op het busstation, stond een andere vrijwilliger me op te wachten en die heeft met me meegereisd tot in Santa Maria. Ik ben daar aangekomen rond 19u30 lokale tijd. En toen werd ik opgehaald door mn familie. Ik had ze direct herkend van op de foto. Ik kreeg direct een knuffel en het was een warm onthaal. Ik werd dus opgepikt door mn vader Elvio, mn broer Josué, mn zus Ani en ook door Milena en Pedro. Dat zijn 2 kleinkinderen van mn ouders. Pedro is 8 jaar en woont hier op 30 minuutjes rijden en Milena is 9 en is hier op vakantie tot zondag (Ze woont in een andere provincie). Alle2 de kinderen zijn engels aan het leren en ze willen de hele tijd dingen in het Engels vragen aan mij. Josué en Ani spreken ook Engels en die zijn me een beetje Portugees aan het leren. (Ik heb al een snelcursus gekregen) Ze hebben hier 2 honden en 1 ervan heeft juist gejongd dus zijn er hier ook puppietjes van 1,5 maand. Echt schattig!! Ik heb ook gezien dat er hier een zwembad is (dus dat zal leuk zijn in de zomer, want nu is het daar te koud voor) De meid die ze hier hadden is juist ontslagen ,dus nu doet Nelci alles alleen. Overal in het huis hangen er ook schilderijen van haar (want ze houdt van schilderen) en die zijn echt mooi! Gisterenavond zijn Pedro's ouders ook op bezoek gekomen met zn broertje Lucas (1,5 jaar) De familie komt hier echt gewoon zomaar binnen, zonder kloppen. Zo heb ik ook al een neef ontmoet. Er is ook bijna geen minuut stilte. Iedereen wit voortdurend te kwebbelen en zo... De papa, Elvio, woont ook alleen in het weekend thuis. Tijdens de week woont hij op een boerderij zo'n 200 km hier vandaan en daar werkt hij dan ook.
Gisteren wou ik iets tegen de papa zeggen, maar die spreekt enkel Portugees en een beetje Italiaans. Dus ik was helemaal fier op mn ene zinnetje Italiaans die ik ken. ( jeweetwel, 'Mi a fatto piacere conecerla', geschreven zoals het uitgesproken wordt) Ik zeg dat dus tegen hem en die denkt dat ik Italiaans spreekt) Maakt dan maar eens duidelijk in het Portugees (of Italiaans) dat da nie het geval is.

Ik heb ontdekt dat ik hier geen sms'jes en zo kan sturen, maar ik kan er wel ontvangen en ik kan ook bellen. En natuurlijk kan ik ook het internet gebruiken. Ik kan ook veel naar de tv kijken want die ligt echt de hele dag aan. Ook al kijkt er niemand.

Vele groetjes uit Brazil!!

Sarah x

PS Gelukkige verjaardag aan Hilke voor morgen

Verrassing!

Hallo!

Maandagavond stond ik voor de verrassing van mijn leven

. Ik kwam thuis en plotseling stonden daar allemaal mensen in de tuin. En niet zomaar mensen, maarallemaal vrienden. En daar stond ik dan, sprakeloos , op mijn eigen verrassingsfeestje! Bedankt daarvoor!! Ik vond het echt leuk om iedereen nog eens te zien.

Morgen is het zover. Mijn koffers zijn gepakt en van de meesten heb ik al afscheid genomen. Hopelijk denken jullie af en toe eens aan mij (bijvoorbeeld wanneer jullie genieten van een lekkere reep chocolade )

Ik zal jullie missen!!

Sarah

Welkom!

Hey!

Het afscheid begint te naderen... Nog 11 dagen en ik verlaat jullie voor een jaartje. Op deze blog zal ik jullie op de hoogte houden van al mijn avonturen...

Op 31 juli verlaat ik het Belgische grondgebied. ik zal me dan nestelen in de familie Mainardi en proberen me er zo goed mogelijk thuis te voelen.

Maar vrees niet!! Ik zal jullie zeker niet vergeten...Ik zal jullie geregeld verwennen met nieuws vanuit het prachtige Brazilië.

Wie wil kan een reactie plaatsen, maar mailtjes zijn ook welkom : [email protected]

Groetjes,

Sarah